Stefka

O. SMS.
Odczytałam.

Kolejny spalony. 🔥🔥🔥🔥

Coo... Xavi znowu miał frajdę? Znowu mógł sobie poużywać na akumie? Ja mu zazdroszczę...
Umówiliśmy się, że gdy oboje jesteśmy pod wpływem mocy naszych mirakulum i mamy zamiar się kontaktować, wysyłamy po wiadomości emotikonki. On - ognia, a ja - ducha. Obydwoje wiemy, że mamy wtedy zrytą psychikę i nie zawsze się kontrolujemy. Ale...
- Hum, dlaczegoś mi nie powiedział? - rzuciłam w stronę duszka z wyrzutem.
Obrzucił mnie pustym spojrzeniem i milczał.
- Ach, zapomniałam. To nie mój rewir.
Podzieliliśmy się na dzielnice. Dla bezpieczeństwa - my z Xavim osobno. Jak byśmy działali razem... Nic by nie przeżyło...
Ciekawe, jak sie ma moja partnerka z pracy. Wykokszona babka z kwami wilka. Jakoś nigdy nie udało mi się jej rozpoznać na ulicy.
Kopnęłam samotną puszkę po piwie i odkluczyłam drzwi od kamienicy. Hum wcisnął mi się w kaptur bluzy.
- Doooobeeeereeeek~! - zaświergotałam moim ponurym jak grabarze rodzicom na przywitanie.
- Późno wracasz - ojciec przewiercił mnie spojrzeniem - ale widzę, że żywa i bez dodatkowych zadrapań, więc szlabanu nie będzie...
Matka jak zwykle milczała i przeglądała stare manuskrypty.
Ta aura tajemniczości i mocy w naszym domu jest naprawdę przytłaczająca.
Rzuciłam się na łóżko i oddałam mojej pogardzanej przez wielu przyjemności - czytaniu yaoiców. Zawinęłam się w kocyk i wgapiłam się w tablet, przeszukując tumblra w poszukiwaniu kolejnych zboczonych mang. Hum przyniósł mi w zębach małe słuchawki z dodatkowym wejściem dla niego. Przynajmniej jest tak samo pomylony co ja~.
Nie chodzę na studia, bo po co. Wakacje mam cały rok, nie obchodzą mnie miesiące. Od czasu do czasu rodzice mnie zabierają ze sobą do pracy. Tam to dopiero jest strasznie.
Poczułam przyjemne ciepełko w środku. OOo.... Znalazłam coś dobrego!
Zagłębiłam się w lekturę, robiąc małe przerwy na popijanie soku. Nie wiem, kiedy zasnęłam.